Tatry są najwyższym pasmem w łańcuchu górskim Karpat ( jedynym o charakterze alpejskim ). Pod względem geograficznym dzielą się na 4 części: Tatry Bielskie, Tatry Wysokie, Tatry Zachodnie i masyw Siwego Wierchu. Tatry rozciągają się od zachodu od Przełęczy Huciańskiej do Przełęczy Ździarskiej stanowiącej wschodnią granice pasma. Granica między Tatrami Zachodnimi i Wysokimi biegnie przez słowacką Dolinę Cichą, Przełęcz Liliowe, Dolinę Gąsienicową a następnie wzdłuż koryta Suchej Wody. Natomiast granica między Tatrami Wysokimi a Bielskimi przebiega przez Przełęcz pod Kopą. Najwyższym szczytem Tatr jest Gierlach 2655 m, najwyższym punktem w granicach Polski są Rysy 2499m, a najwyższym szczytem całkowicie leżącym na terytorium Polski jest Kozi Wierch 2291 m.

Początek turystyki w Tatrach datuje się na XVII w. Jednak prawdziwy rozwój nastąpił w XIX w. kiedy zaczęły powstawać pierwsze schroniska oraz zostały wydane pierwsze przewodniki. Z początkiem XX w Towarzystwo Tatrzańskie oznakowało kolorami szlaki, tym samym udostepniło polską częśc Tatr szerszej rzeszy turystów. Powstała wtedy także, wytyczona i oznakowana przez ks.Gadowskiego Orla Perć – najtrudniejszy, znakowany szlak graniowy w Tatrach.

Obecnie Tatry Polskie jak i Tatry Słowackie są w znacznej części udostępnione turystycznie poprzez rozbudowaną (zwłaszcza w polskiej części) sieć szlaków oraz schroniska tatrzańskie.